اگه نميتونی ستاره باشی لزومی نداره ابر باشی

زنگ خانه به صدا می آيد

من ديگر نمی توانم

از ميان قاب پنجره بگذرم

هوا تاريک است

گريه ام نمی گيرد

خنده با من کرده قهر

شايد من

شايد ...

     من .....

آوازی بی انجامم

نمی دانم

اما شايد قاب پنجره کرده با من قهر

                                                    شايد قاب پنجره بسته است

نميدونم به چي فكر ميكنه چون اون هيچوقت درمورد
احساسش با من حرف نميزنه."

ايـن جـمـله بـه گـوشتان آشنا است؟ براي اكثر زنان واداشتن
شـوهـرشـان بـراي ايـنكه احـساسات دروني خود را با آنها در
ميـان بـگـذارنـد، كـار مشكلي بنظر ميرسد. در اين شرايط زن
احساس ميكند كه ناموفق بوده و براي مرد سوء تعبير پـيــش
مي آيد. اما در اين ميان موضوعي وجود دارد كه اغلب زن هـا
از آن بـي اطـلاع هستند. مردها ميخواهند صحبت كنـنـد. تحـت شـرايـط منـاسـب، آنـهـا سرتاسر شب به صحبت ميپردازند. اكثر مردان نياز دارند كه با همسرشان درد دل نموده و كمي سبك شوند. اما رمز و راز واداشتن همسرتان براي بيان احساساتش چـيسـت؟

راز شماره 1
مردان حقيقي از عدم پذيرش وحشت دارند -- واقعا!
اين درست است. اغـلب مـردها احساس مي كنند كه زنها در مورد آنها بسيار منتقدانه رفتار مي نمايند، و نگران اين هستند كه نكند بعد از بيـان آنچـه كـه در ذهنشان ميگذرد توسط همسرشان مورد استهزاء قرار گرفته و به عـلت عـدم پذيش او تحقير شوند. براي زنها مهم اسـت بدانند كـه نفس و شخصيت يك مرد شكننده تر از نفس و شخصيت آنها بوده و آسانتر مورد تهديد قرار ميگيرد. اين موضوع بخصوص زمانيـكه يك مرد در رابطه اي نـزديـك و صمـيـمانه بـا هـمسرش قـرار گرفته است بيشتر نمود پيدا مي كند: او مشتاق تصديق و عكس العملهاي مثبت همسرش بوده و دوست داردبداند كه موجب خشنودي او شده است.بنابراين اگر مردي احساس نمايد كه شما تصميم داريد در موردش قضاوت كنيد، و يا بدليل گفتـه هـايش به گونه اي متفاوت به او نگاه كنيد، مطمئن باشيد كه وي صحبت نخواهد كرد.

داوري كردن در مورد شريك زندگي به معناي اجازه دادن به او بـراي بيان ذهنياتش نبوده و شما را مشتاق براي شنيدن حرفهاي او نشان نخواهد داد.منـظور اين نيست كه شما نظر و ايده اي نداشته باشيد و يا نتـوانيد آن را در فرصـتي بيان كنيد. يك مرد جهت بازگو نمودن درونش لازم است احساس كند بدليل آنچه كـه هست مورد پذيرش حقيقي قرار گرفته، نه به دليـل آنـچه كه ممكن است شما دوست داريد باشد. صبر و بردباري نماييد. اگـر عـجـولانـه تـوسط پيشنهاد دادن نقطه نـظرات خـود با گفتن جملاتي از قبيل "خوب، اشتباه ميكني، من قبول ندارم" يا "از كجا اين فكر مسخره بـه ذهنـت رسيــده"، در برابر عقايد او عكس العمل نشـان دهيـد، هـر مـردي از سـخـن گفـتن بـاز خواهد ايستاد. آنها نگران آن هستند كه مبادا حرفي بسيار خصوصي از دهانشان خارج شـود كـه مطابق با تصور ذهني شما از آنها نبوده و يا تصويري كه بروز از خودشان در ذهن شما ايـجاد كرده اند را مخدوش كند.

يـك مرد داراي ايده هاي متفاوت بسياري در موضوعات مختلف زندگيش اسـت -- حتـي در طـول يـك هفـتـه و يـا يـك روز مي تواند بسيار متفاوت عمل نمايد. به او اجـازه دهـيـد جنبه هاي مختلف خود را بشما نشان دهد.اگر بتوانيد از انتظارات خود صرفه نظر نموده و حقيقتا سعي در شناخت هويت و ماهيت او نماييد،وي فورا اين موضوع را حس كرده، احساس راحتي زيادي نموده و از صحبت كردن با شما لذت خواهد برد.

راز شماره 2
شما نيز درون خود را آشكار كنيد
بين زوجين بيان احساسات دروني بايد به صـورت متقـابـل انـجام بگيرد. هر فردي داراي مشكلات، دغدغه ها و مسائل پنهاني در صندقچه قلبش مي بــاشد. بسياري از مردان تصور مي كنند " اگر اين مسـائـل را به او بگويم، تركم خواهد كرد." شما مجبوريد نشان دهيـد كـه جـريان ايـن نيست. به اين منظور براي او از خود چيزي را فاش كنيد كه نشان دهد به همان اندازه اي كه او به شما اعتماد دارد، شما نيز به او اعتماد داريد.

هنگاميكه او شروع بـه بـيان احساسات دورني خود ميكند، به آنچه كه ميگويد گوش فرا داده، قدمي به جلو بـرداشته و در عـوض پيشنهادي مثبـت ارائـه دهيـد. بعد از اينكه وي مسئله اي خصوصي را ابراز نمود، چيزي شبيه اين بگويد "خوب، اينكه چيز بدي نيست من بدتر از اينها بودم." يا "من واقعا آن چيزي كه اتفاق افتاده را تحسين مي كنـم." و آن چيزي از داستان را كه واقعا مي پسنديد انتخاب كنيد. ( از مسائل ساختگي دوري كنيد چون موضـوع لوس شده و تبديل بـه دست انداختن خواهد شد. مردم هميشه ميتوانند متوجه شوند كه كسي آنها را دسـت انـداخـته و اين موضوع هيچ گاه ثمر بخش نخواهد بود.) به او اجازه دهيد بداند كه شما جانبدار او هستيد و با تجربياتش تنها نخواهد ماند.

در حاليكه عملا نشان ميدهيد، مطمئن شويد كه از او طرفداري ميكنيد. بسياري از زنها فقط به اين دليل به داستانهاي شوهرشان گوش مي دهند كه به او بگويند كه چقـدر در مورد آن در اشتباه بوده است. آنها طرفداري شخص ديگري را ميكنند. با ايـن حـال مـهـم است كه موضوع را از اين نقطه نظر بنـگريد: اكنـون زمـان درس دادن بـه او نـيست، بلكه زمـان "ايـجاد دوستي و مودت" است. وقتي دو نفر پيمان دوستي مي بندند، بـه تـبـادل متقابل تجربيات خود پرداخته، و به همين دليل احساس نزديكي و آسودگي مي كنــند. اين جـا شـما در حال ايجاد سازگاري و تفاهم مي باشيـد، احساسي كه هر دوي شما سياره اي يكسان را اشغال نموده و در دنيايي متشابه زندگي مي كند.

اينكه چه تعدادي از مردان احساس تنهايي شديد مينمايند، شگفت انگيز است. نه تنها بـه آنهـا آمـوزش داده شـده اسـت كـه هـميشه سـاكـت بـاشـنـد، ايـن تـصور غلط نيز در ذهـنشان پـرورانده شـده كه صحـبـت نـمودن در مورد احساسات دروني عملي به دور از شان و منزلت مردان بشمار ميرود.عـكس العملهاي مثبت و صادقانه شما بسيار ضروري است. اگر بـه ايـن نـحو رفـتـار نـماييد، شـوهر شما احساس خواهد كرد كه كسي وجود دارد كه او را درك كند، و آنگاه حتي بيشتر و بيشتر از ذهنياتش برايتان خواهد گفت.

راز شماره 3
گذشته را فراموش كنيد
آيـا تـا بـه حـال بـا شـوهـر خـود "گـفـتـگويي" داشـتـه ايـد كه به بگو مگوهاي مـربـوط بـه نارضايتي هاي گذشته،اشتباهاتي كه انجام داده،اذيت و آزارهايي كه بشما روا داشته، و آنچه كه اكنون مديون شما است، منتهي شده باشـد؟ چنـيـن مـوضوعي تقريبا در هر رابـطـه اي اتــفاق مي افتند اما واقعيت باقي مي مـاند؛ مـردها وقـتـي آمـدنـش را حـس ميكنند، آشفته حال شده و عقب مي نشينند.

وقتي مردي از اين وحشت دارد كه صحبتهايش در آينده تـحـريف و سـوء تـعبـير شده، به ديـگران گــفته شده و يا عليه خودش مورد استفاده قرار گيرد، بيان احسـاسـات بـرايـش غير ممكن مي شود. و تنها راه عبور از اين تله ارتباطي اين اسـت كـه بدانيد آنچه كه در گذشته اتفاق افتاده، و هــر آنچه كه او انجام داده و يا گفته، شما نيز درگـيـرش بوده ايد. روابط همگي مانند رقص هستند. هيچكس خوب مطلق و يا بد مطلق نيست. در واقـع، بجاي در نظر گرفتن يك فرد به عـنـوان شخصي بد يا خوب، بهتر است كه نقشهاي بازي شده در روابط و نحوه گرفتار شدنمان در نـقشهايـي كه قدرت رها ساختن خود را از آنها نداريم، مورد توجه قرار داده شوند.

بـراي مثـال بـرخـي از زنـها عـاشق بازي نمودن با قرباني عشق خود هستند. آنها براي اعتبار بخشيدن و توجيه كردن احساسـات خودشان و نيز  احساس قدرتـمندي در بـرابـر شريك زندگي خود، اشتباهات و خطاهاي گذشته او را بهانه ميــكنند. در حقيقت ممكن است با اين روش مدتي او را براي خود نگه دارند ولي آنچه كه مشخص است اين رابطه متزلزل بوده و در آستانه شكست قرار دارد.

اگر ميخواهيد اين وضعيت تاسف بار زندگي زناشويي را تغيـيـر داده و يـا از آن پيشگيري كرده و به شوهرتان كمك نماييد تا راحت با شـما حـرف بـزند، اين راه را امتحان كنيد: به سهم خود در شرايطي كه پيش آمده مسئوليتي را بعهده بگيريد و ببينيد كه به چه نحو در مورد اتفاقي كه روي داده مـمكن است دخيل بوده باشيد. البته اين موضوع به معناي مقصر دانستن خود نيست. به شرايـط با ديدي باز بـنـگريد. به روي تمام مسـائلي كه او "درست،" و نه "غلط" انـجـام داده، تمركـز كـنـيـد. اگـر نــياز به راهنمايي بيشتر داشتيد، ليستي از آنچه كه در رابطه تان عايد شما شده است، و آنـچـه كه شما در عوض نصيب شـوهـرتـان نـموده ايد، تـهيه كنيـد. بـه زمان هـايي كـه شما نيز مرتكب كوتاهي و قصور شده ايد، و به راه هايي كـه هـر دوي شـما تـوسـط آن رشد يافته و تغيير كرده ايد، توجه نماييد.

توانايي بخشش ديگران ممكن است فقط بـسادگي دانستن اين باشد كه آنچه در مورد او يكسال پيش حقيقت داشته ( و نيز در مورد خـود شما ) شايد اكنون حقيقت نداشته باشد. در زمان حال متمركز باشيد. يك ارتباط ماندگار و راستين مستلزم داشتن قابليت ماندن در زمان حال و فراموش كردن گذشته ميباشد.

 راز شماره 4
شنونده اي استوار و ايمن باشيد
آيـا داشتن روابط صادقانه امكان پذير است؟ فرض بر اين است كه همه افراد بـراي صـادق بودن تلاش مي كنـنـد. حـقيـقت اين است كه تعداد اندكي چنين هستند. و دليل عمده عدم صداقت اين است كه عواقب و نتايج آن خوب و قابل توجه مي بـاشد. اغـلـب مردان احساس مي كنند كه زنهـا مي خواهد و نياز دارند كه دروغ بشنوند چون قادر به پذيرش صادقانه حقيقت نيستند. برخي از مردها تصور ميكنند كه از بيان حقايق زندگي خود به هـمسرشان وحشت دارند چـرا كـه باعث آشفتگي و اضطراب وي خواهد شـد. در واقـع، بسياري از زنان براي كنترل شوهر -- و رابطه -- خود از احساساتشان استفاده ميكنند. آنها پاسخهاي بخصوصي را از شوهر خود طلب مي كـنند و در صورتي كه آن پاسخها را دريافت ندارند، احساس پريشاني خواهندنمود.سپس وقتي شوهرشان دهان نگشوده و صحبتي نمي كند، متعجب ميگردند.

داوينچي كشيدن موناليزا را در 1503 شروع كرد اما هرگز آن را به پايان نرساند.نظرات مختلفي در مورد اينكه چرا وي اين تابلو را مدتي طولاني پيش خود نگهداشت وجود دارد مثلا آن را خيلي دوست داشت يا از آن راضي نبود. اما جديدا "وزوسي" دانشمند ايتاليايي ادعا كرده است كه فلج بودن دست چپ داوينچي علت عدم فعاليت اين نابغه بزرگ در پنج سال آخر عمرش بوده است,وبه همين دليل بعضي از كارهايش ناتمام رها شده اند. حال اينكه كدام نظريه درستتر است بحثي طولاني و خسته كننده است كه آنرا به علاقمندان اين مباحث و دانشمندان واگذار ميكنيم وبه جاي آن نظرتان را به چند نكته جالب در مورد خود اثر جلب ميكنم : شيوه ای که لئوناردو در ترسيم چشمان موناليزا به کار گرفته باعث می شود تا شما از هر زاويه ای که به نقاشی نگاه کنيد چشمان موناليزا را متوجه خودتان ببينيد .

همينطور لبخند خفيفی که بر لبان موناليزا است تنها در صورتی ديده می شود که شما به هر جايی از نقاشی  غير از لبان موناليزا نگاه کنيد و به محض خيره شدن به لبان موناليزا اين لبخند به کلی  ناپديد می شود ..پلی که در پس زمينه  پشت شانه چپ موناليزا ديده می شود هنوز هم به عنوان يکی از جاذبه های شهر بورونو پذيرای توريست هاست . اما جنجالي ترين نظريه در مورد چهره واقعي موناليزاست تا آنجا كه به اعتقاد برخی چون حالت  آرواره های موناليزا مردانه است  حدس زده می شود که لئوناردو چهره خودش را به تصوير کشيده باشد .
يا دستهای متورم موناليزا  را دليل بر آبستن بودن موناليزا دانسته اند در عين حال به اين نکته هم اشاره می کنند که حلقه ای در دستان موناليزا وجود ندارد تا نشان دهد که او متاهل است
برخی معتقدند که اين زن مادر خود لئو ناردو بوده ولی قوی ترين نظريه اي که بسياری به آن اعتقاد دارند  او را «مونا ليزا » همسر «فرانچسکو دی بارتلميو دی زانولی د ژکوند » می داند كه نام ديگر اين نقاشی يعنی ژکوند هم از همين نام فاميل گرفته شده
اين نقاشی به سفارش فرانسيس اول پادشاه فرانسه  که لئوناردو را  از زمان اقامتش در فرانسه  می شناخت بين سالهای ۱۵۰۳ تا ۱۵۰۷  کشيده شد. تا اينكه در  سال ۱۷۹۳ که موزه لوور ساخته شد از مجموعه سلطنتی فرانسه  به اين موزه منتقل گرديد و هنوز هم همانجا نگهداری می شود جالب است بدانيد كه درسال ۱۹۱۱ اين نقاشی توسط يک نقاش ايتاليايی به نام «وينچنزو پروجيا» به سرقت رفت تا به کشور ايتاليا ( محل اصلي اثر ) بازگشت داده شود . که البته دو سال بعد از آن نقاشی يافت شد و مجددا به لوور منتقل گرديد
وپس از آن اين اثر فقط دو مرتبه از موزه لوور يکبار در سال ۱۹۶۳ به مقصد ايالات متحده و يکبار در سال ۱۹۷۴ به مقصد ژاپن خارج شده است

منبع : سایت انتخاب

نیست رنگی که بگوید با من
اندکی صبر که سحر نزدیک است
هر دم این بانگ بر آرم از دل
وای این شب چقدر تاریک است

پرسه بزن تو چشم من چشام که خواب ندارند
برای رد پای تو همیشه جا میذارن
پرسه بزن توی خیال ، خیال من مال تو ..........

به حضور دستانت شک کن
در هوای چیدن یاسها
که کسی پیش از تو
همه یاسها را چیده است

به آوای ترانه بهار شک کن
در سکوت شکستنی لحظه
که کسی پیش از تو
همه ترانه ها را خوانده است

به آغوش پر از برگت شک کن
در این همهمه پاییزی
که کسی پیش از تو
همه برگها را برده است

هرچند
باد یاسها را چیده بود
و ترانه ها راخوانده بود
و برگها را برده بود

به عبورت اما شک نکن
که برای پله های تاریکی
تو اولین رهگذری
و نه اما آخرین!
که پله های تاریکی را
تا به رسیدن پایانی نیست

چه کسی می خواهد من و تو ما نشویم

خانه اش ویران باد

من اگر ما نشوم تنهایم

تو اگر ما نشوی خویشتنی

 به عشق شب لحظه های بی حوصلگی را اندازه میگیرم
تا شب چادر زیبای سکوت را بر سر دشت بکشاند
و عادت مهربان آرامش را به خانه ام بیاورد

.............................................

جسم مرا بگیر ؛ و در خود مچاله کن !
خواهد چکید از بدنم چشمهای تو

...............................................

خاطره ها را مرور میکنم :
با تو گفتم :
حذر از عشق ؟!
ندانم !
سفر از پیش تو ؟
هرگز نتوانم
نتوانم
روز اول که دل من به تمنای تو پر زد
چون کبوتر لب بام تو نشستم
تو به من سنگ زدی ، من نه رمیدم ، نه گسستم ...
باز گفتم که :
تو صیادی و من آهوی دشتم
تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم ، نتوانم

اشکی از شاخه فرو ریخت
مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت
اشک در چشم تو لرزید
ماه بر عشق تو خندید !

يادم مي ايد پسري کوچک بودي
آن زمان که در باغ با هم مي دويديم
بازي مي کرديم
و عشق ميانمان يک عروسک بود و يک تفنگ آبي
گه گاه با تفنگت قلب عروسکم را نشانه مي رفتي
و از من مي خواستي بجاي عروسک بميرم
و من ميمردم
همه چيز به همين سادگي بود
يادت مي ايد توي بالکن خونتون خوابيده بوديم و ستاره ها رو ميشمرديم
تو به من گفتي نگاه کن اوون ستاره کوچيکه مال تو
و اوون يکي که بزرگتره مال من
و من چه قانع بودم آن روز
همه چيز در دستان تو بود با اينکه کودک بودم اما مطيعت بودم
و تو ساده ،دل من را بدست آوردي
تو را دوست داشتم چون از من قوي تر بودي
و من تکيه گاهي داشتم

واسه منی که دلتنگم از زندگی دلگیرم
بهتره سفر کردن وگرنه اینجا میمیرم

در گذر از هر گذری
خبر نبود از خبری
نه زنده بود زندگی
نه مرگ را بود اثری
نه ارزش گلایه ای
نه فرصتی به چاره ای
چه میتوان دوا نمود به قلب پاره پاره ای

از هیچ راه افتادم دلو به جاده ها دادم
از یاده همه رفته سردرگم و آشفته

نه در گذرگاه کسی
نه جنبش خار و خسی
نه پر زدن در قفسی
نه منتظر همنفسی
گفتم از چه میترسی
آخرش یه راهی هست
آخرش مگه رنگی
بدتر از سیاهی هست
بدتر از سیاهی هست

سهم دل ما این بود آلوده و بیهوده تا بوده همین بوده

نه روسفید پیش یار
نه سرفراز در دیار
ببین چگونه گم شد این
سواره عشق در غبار

راه افتادم و هی رفتم شاید دلم کمی واشه
به عشق ایکه یه جور امروز زود بگذره فردا شه
به امیدی که تا فردا نور امیدی پیدا شه

رنگ چشمات رنگ پائیز رنگ پائیز دل انگیز

قیمتی ترین عقیقه برای یه گردن آویز

همیشه برگهای پائیزچشمات رو یادم میاره

رقص خوشه های گندم عطر موهای تو داره

کاشکی اون عقیق رو داشتم توی یک قاب طلایی

تا ابد به گردنم بود یادگار آشنایی

درد و نفرین به سفر باد که منو از تو جدا کرد

تو رو اون گوشیه دنیا منو این طرف رها کرد

تو رو داشتن آرزومه زندگی بی تو حرومه

نقش اون چشمای معصوم لحظه لحظه روبرومه

بعد تو کسی نیومد بتونه جاتو بگیره

که بخاطرش بمیرم که بخاطرم بمیره

درد و نفرین به سفر باد که منو از تو جدا کرد

تو رو اون گوشیه دنیا منو این طرف رها کرد

خدايا

بادهاي آرامت را بر من فرو فرست

بادهاي ناآرامت روحم را فرو پوشانده اند

خداوندا

بارانهايت را برمن فرو فرست

گردهاي پاييزيت روحم را فرا گرفته اند

اي خداي شادي

كه روزهاي آرام آفتابيت را دوست داشتم

كه روزهاي آرام آفتابيت را دوست دارم

خدايا

خداوندا

آسان بودن دشوار است..آسانم كن

كلام تو بودن دشوار است..بارانم كن

خدايا

آن نيستم كه بايد....آنم كن!

اما دراين اتاق دختري است كه بسيار خسته است.....

...
تو آن سوي آتش ايستاده‌يي
و لبخند مي‌زني...
و لبخند تو آنقدر بها دارد
که به خاطرش از آتش بگذرم،
من طلا خواهم شد،
مي‌دانم...

جبران خليل جبران

..............................................

سينه ام آيينه ايست
با غباری از غم
تو به لبخندی از اين آيينه بزدای غبار...

...............................................

ميدانم كه لبخند وصله ناجوريست بر قباي چروكيده صورتم ......

ولي انگار زندگي ادامه دارد الان شب است و فردا باز هم خورشيد طلوع ميكند ...

تو به من خندیدی و ندانستی

مبادا

آينه را می شکند
تا مبادا از او ديدار شود
می خندد
تا مبادا چروک غصه هايش پديدار شود
نگاههايش را کتمان می کند
تا مبادا...
مبادا...
به درد دلتنگی دچار شود

اگر

اگر از اين ديوارهای آهنين
فقط يک روزنه ديده ميشد
به اندازهء نوری کوچک

اگر ميدانستم که حتی يک نفر
در اين لحظه به فکر من است
و اگر ميدانست چه ميکشم
بی درنگ به سويم ميشتافت

اگر فقط يک گوش بود که حرفهايم را می شنفت
يک عقل بود که مرا می فهميد
يک قلب بود که دردم را حس ميکرد

اگر شعرهايم را
شاعری بلند ميخواند و لذت ميبرد
رهگذری می شنفت و به اوج آرامش می رسيد
فيلسوفی نگاه می کرد و به فکر فرو ميرفت
عاشقی به معشوقش ميداد
و هر دو از عشق لبريز ميشدند

شايد در اين ظلمتِ شب
که دل تنگتر از کوچه های غربت است
تنها نبودم

اشکهایم را کجا خواهی نوشت ؟........

رویاهایت را به من بده تا من عشق حقیقی را به تو نشان دهم . قلبت را به من بده تا من تو را تنگ در آغوش بگیرم و تا روز مرگ به تو عشق بورزم .

بانو ...

مرگ دختران دو برابر پسران / خودکشی، آسیبی که مدیریت ندارد

آنچه امروز نیازبه نگاهی تامل برانگیز دارد گسترش خودکشی در میان  دختران و زنان  جوان است که  در مورد علل و انگیزه های این نابهنجاری ، اظهارنظرهای متفاوتی در سطح جامعه  وجود دارد.بسیاری از کارشناسان بروز این امر را نشانه افراطی ترین وجه استیصال و درماندگی می دانند که به  فجیعی به پایان می رسد.

روانشناسان بر این اعتقادند که بسیاری از افراد متمایل به  خودکشی، تحت تاثیر مشکلات  روحی و روانی قرار  می گیرند و عکس العمل  سریع آنان به مسائل گوناگون ، استقبال از مرگ  است . چنین واکنشی  قاعدتا" به  معنای  دوست داشتن  مرگ نیست بلکه این دسته از افراد تنها خواهان درک و محبت دیگران هستند. از سوی دیگر ، در مناطقی که هنوز قوانین قومی - قبیله ای فراتر و با قدرت تر از قوانین قضایی حکمرانی می کند و فقر فرهنگی حاکم ، عامل عمده تضییع حقوق زنان و نادیده انگاشتن حقوق انسانی و اجتماعی است  ، بروز چنین رخدادهایی  دو چندان است .

در ایران هنوز می توان پدیده ازدواج اجباری و محدودیت های سنتی را در برخی استان هابه چشم دید که همراه با آزارهای جسمی از جانب همسر یا غیر همسر سبب شده تا دختران بیش از پسران در معرض آسیب های جدی قرار گیرند و درغیاب مشاوران و والدین آگاه، این "مرگ" است که به عنوان راه حل اساسی فراروی آنان قرار می گیرد. 

 منبع"http://www.7sang.com

سلام خدای خوب و مهربونم ...

چند وقته حس می کنم دیگه صدامو نمیشنوی ، دیگه به حرفام گوش نمیدی.

من خیلی وقته که به نشنیده موندن حرفام عادت کردم!

شنیده ام جایی هست

جایی دور

که هر وقت از فراموشی خوابها دلت گرفت

می توانی تمام ترانه های دختران گل فروش را  به یاد آوری

می توانی بی اشاره اسمی

بروی به باران  بگویی دوستت دارم

 من چمدانم را برداشته ام

دارم می روم

تمام واژه را برای باد باقی گذاشته ام

تمام باران ها را به پیاله شکسته ای بخشیده ام

دارم می روم  نگاهم کن

چقدر كوچه هاي خلوت بامدادي را
خيس گريه رفتم و در غم غروب باز آمدم.
من مي دانستم تو از ميان روشن ترين رؤياهاي روزگار
تنها ترانه هاي سادة مرا برگزيده اي
چرا كه من هنوز هم خسته ترين خواهر  همين سادگانِ
زمينم ،زیرا هر بار كه نام تو بر دفتر گريه هاي من جاري شد
مردماني را ديدم كه آهسته مي آمدند
همانجا در سايه سار گريه و بابونه
عطر ترا از باغ پروانه  به خواب كودكان خود مي خواندند.
مردمان مي فهمند
مردمان ساكت و مردمان صبور مي فهمند
مردمان ديري ست كه از راز واژگان سادة من
به معناي بعضي از آوازها رسيده اند .
رازي دارد اين سادگي ،
اين است رؤيا
معلوم است كه بعد از نامه ها
مرا آوازي از تحمل اوقات گريه آموخته اند .
كجا مي روي حالا؟!
بيا ،هنوز تا كشف نشاني آن كوچه
حرف بسيار و
وقت اندك و
آسمان هم كه باراني ست !
اصلاً فرض كه مردمان هنوز  درخوابند،
فرض كه هيچ نامه اي هم به مقصد نرسيد ،
فرض كه بعضي از اينجا دور ،
حتي نان از سفره و كلمه از كتاب،
شكوفه از انار و تبسم از لبانمان گرفته اند ،
با رؤياهامان چه مي كنند؟!  

تحقيقات اخير پزشكي نشان مي‌دهد آن دسته از دختراني كه به طور منظم صبحانه بخورند نسبت به دختراني كه تمايلي به خوردن منظم صبحانه نداشته باشند لاغرتر خواهند ماند.

به گزارش(ايسنا)، به نقل از خبرگزاري آسوشتيدپرس اين تحقيق جامع به مدت 10 سال و بر روي دو هزار و 400 دختر صورت گرفته است.

بر اساس اين تحقيق آن دسته از دختراني كه حداقل ميزان صبحانه لازم را در صبح بخورند داراي اضافه وزن بسيار كمتري نسبت به ساير هم سن سال‌هاي خود خواهند بود.

اين تحقيق جامع علمي از سوي انستيتو تحقيقات پزشكي دانشگاه ميرلند صورت گرفته است.

آيا چشم دروغ ميگه ؟ ؟ ؟ ؟

رفتنهاییست که بازگشت ندارد
و تنها راه بازگشت تو ، نرفتن بود ...

بعد چهارم ...

عشق

عشق شاید
یک دلخوشی است
که من ، برای دلم ساخته ام
عشق شاید خاکستر گداخته ایست
که من عمری در آن گداخته ام ...

عشق هر چه هست
بودنش یک باید است
عشق آخرین راه فرارم از
عروسک بودن است ...

درس نخواندن سخت تر از درس خواندن است (یک زن خانه دار)

طی هفته گذشته زنان خانه‌‏دار بيشترين متوفيان شهر تهران بوده‌‏اند

ايلنا:بر اساس اعلام سازمان بهشت زهرا (س)، در هفته گذشته بيش از 800 مورد مرگ و مير در تهران اتفاق افتاده كه در اين ميان زنان خانه‌‏دار همچنان بيشترين و كشاورزان كمترين تعداد اين متوفيان، بوده‌‏اند.
به گزارش ايلنا, در يك هفته گذشته 816 نفر شامل 462 مذكر، 315 مونث و 39 نوزاد فوت كرده‌‏اند كه منطقه 4 بيشترين تعداد فوت شدگان داشته و ايست قلبي شايع‌‏ترين دليل مرگ و مير شهروندان تهراني در اين مدت بوده است.
بر اين اساس، همچنين از لحاظ شغل، زنان خانه‌‏دار با 02/31 درصد همچنان بيشترين و كشاورزان با 26/0 درصد كمترين تعداد متوفيان در يك هفته گذشته بوده‌‏اند؛ اين در حالي است كه از لحاظ سن، 65 سال به بالاها با 498 نفر بيشترين و 5 تا 9 ساله‌‏ها با 6 نفر كمترين تعداد فوت شدگان تهراني بوده‌‏اند.
منطقه 4 بيشترين و منطقه 21 كمترين تعداد متوفيان را دارد.
همچنين، بر اساس اين گزارش منطقه 4، با 62/6 درصد بيشترين و منطقه 21 با 12/0 درصد كمترين تعداد فوت شدگان را در بين مناطق داشته‌‏اند.
بر پايه اين گزارش، ايست قلبي با 49/9 درصد همچنان شايع‌‏ترين و بيماري‌‏هاي داخلي با 10/1 درصد كمترين دليل مرگ و مير شهروندان تهراني در يك هفته گذشته بوده است.

روزی با او آشنا تر خواهم شد

آنگاه حتما حرفهايمان به گو نه ای ديگر خواهد بودبا اين حال من

حر فهای پراکنده اش را دوست دارم

مثل قصه های بی قصه اند

مثل فيلمهای بی قصه

در عين پرا کندگی دارای منطقی پنهان هستند

مثل خود زندگی

مثل تمام اتفا قهای هر روز و هر لحظه.

و من با خود فکر می کنم چرا حرفهای ما به سکوت می انجامد

شايد به خاطر پريشانی هميشگی ما است.

اما روزی با او آشنا تر خوا هم شد

اما معلوم نيست او برای هميشه به سمتی می رود

و يا باز می گردد؟؟؟؟؟؟

گاه برای بیان آنچه در گلوست و قرار است که فریادی نشود ، جز ایهام و اشاره راهی نیست که بغض خود اشاره ایست ، اما اگر بغض هم ، دلیل گناه باشد چه باید کرد؟

ساده و بي سايه
در ويرانه ي دل نشسته ام
چشم براه
و منتظرم
كه اشكي بيايد
باراني ببارد
تا كالبدم را
از فريب عشق بشويد
لا اقل تو مرا بيادت هست
من امير اقليم عشق بودم

نه از مرگ می ترسم

نه از تاریکی

نه از تنهایی  .

از باران می ترسم

و دلی که پرده پوشی نمی داند .

یک خرس قهوه ای مخملی خریده ام
برای دختری که
ندارم

و یک عینک
برای پدر
که چشم هایش دیگر نمی بیند

و حالا می روم
برای او که نیست
گل نسرین بچینم

شاد یا غمگین
زندگی، زندگی ست

و اگر فردا
برای شکار پلنگ
به دریا رفتم
تعجب نکنید.

اگر مرا نيافتيد

اشيا را خواهيد يافت

آنچه که دست من لمس کرده است

لمس خواهيد کرد

نقش دست ما يکی خواهد شد !!!

                             يانيسن رتيسوس-شاعر و روشنفکر يونانی

يا حق